Koło Łowieckie Nr 61 SARNA w Kłecku

Aktualności
|
GALERIA
|
Kontakt
|
E-mail
 
O NAS
*
Historia koła
*
Zarząd koła
*
Komisja rewizyjna
*
Członkowie
*
Kraina Wiecznych Łowów
*
Odznaczenia Łowieckie
 
                  UCHWAŁY               (tylko dla członków)
*
Komunikaty
*
Walnego Zgromadzenia
*
Projekty i opinie
 
GOSPODARKA ŁOWIECKA
*
Mapa Obwodu
*
Terminarz polowań
*
Kalendarz Łowiecki
*
Ożywić pola
 
PRZYDATNE LINKI
*
PZŁ Zarząd Główny
*
PZŁ Z.O. w Poznaniu
*
Faza księżyca
*
Pogoda w Kłecku
*
Testy - budowa zwierząt
*
Testy - tematyka Łowiecka
 
INNE
*
Łowiectwo dla najmłodszych
*
Przepisy kulinarne
*
Do pobrania
*
Leksykon Łowiecki
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

    Pierwsza pomoc..,
 

 

Musimy stale pamiętać, że czas od ustania podstawowych  funkcji życiowych organizmu (oddychania, krążenia ...) do śmierci kory mózgowej jest ograniczony  i wynosi zwykle 4 do 5minut; po tym czasie nawet najlepsza pomoc będzie nieskuteczna, gdyż nie zapewni już powrotu funkcji intelektualnych człowieka.

Do podstawowych zasad, przydatnych w każdym przypadku, należy zapamiętanie i zrozumienie: „łańcucha pomocy” i „ABC”  reanimacji.  Uniwersalny „łańcuch pomocy”  składa się z 4 ogniw którymi są:

1.    Ocena i zabezpieczenie miejsca zdarzenia.  Zawsze pamiętaj o środkach ochrony osobistej i swoim bezpieczeństwie!

2.    Ocena ilości i stanu poszkodowanych; oceń przytomność, oddychanie, oznaki krążenia.

3.    Wezwanie pomocy: Ratownictwo 112, Pogotowie Ratunkowe 999

4.    Dalsze udzielanie pomocy, zgodnie z ogólnymi zasadami, zastaną sytuacją i/lub możliwościami ratownika. 

Poważnym błędem w postępowaniu ratowniczym jest ograniczenie się do zrealizowania tylko jednego z w/w punktów np. tylko punktu 3.   Dzwoniąc na numery alarmowe musimy być przygotowani na podanie jakichś szczegółów dotyczących miejsca zdarzenia i stanu poszkodowanych; zwykle będzie to pytanie o to czy poszkodowany jest przytomny, czy oddycha itd.  Ogromna rezerwa, jeśli idzie o skuteczne ratownictwo to należyte wykorzystanie połączenia telefonicznego i uzyskanie telefonicznej porady medycznej; w Polsce mało popularna i rzadko wykorzystywana taktyka.  Zamiast zapytać dyspozytora co mogę zrobić już, gdy poszkodowany np. krztusi się, czy ma krwotok zewnętrzny „żądam” przyjazdu pogotowia i spokojnie czekam na karetkę ... tak być nie powinno!             

Ad.1 W realizacji podstawowych zadań ratowniczych należy zadawać sobie pytania i postępować zgodnie z tym, co ustalimy.  Pytamy więc co się stało, dlaczego doszło do zdarzenia i czy podobna sytuacja może się powtórzyć, jakie są zagrożenia dla mnie jako ratownika i dla poszkodowanych oraz osób postronnych.  Zrób wszystko co niezbędne by nie stać się kolejną ofiarą.  Zawsze myśl o bezpieczeństwie!           

Ad.2 Oceniając stan poszkodowanych, w pierwszej kolejności zwracamy uwagę na osoby z zaburzeniami podstawowych funkcji życiowych, a więc osoby mające problem z oddychaniem, krążeniem i/lub osoby nieprzytomne.  Osoby przytomne, z mniejszymi urazami powinny jak najszybciej opuścić niebezpieczne miejsce lub w miarę możliwości wziąć udział w zapewnieniu pomocy sobie i najbliższym.  Przy poważnych katastrofach należy pamiętać o możliwości: wstrząśnienia i stłuczenia mózgu, urazów kręgosłupa, kończyn, narządów wewnętrznych, które w danym momencie nie dają jeszcze  o sobie znać; należy tak postępować, by nie doprowadzić do powikłań.             

Ad.3 Udzielając pierwszej pomocy musimy, po ocenie bezpieczeństwa ocenić stan poszkodowanego, zapewnić drożność dróg oddechowych, a w razie potrzeby zastosować sztuczne oddychanie i zewnętrzne uciskanie mostka przez ok. 1minutę, a dopiero potem wzywać Pogotowie Ratunkowe; gdy w akcji ratunkowej uczestniczy więcej osób należy wezwać pomoc natychmiast.  Tak postępujemy także gdy:-  liczba poszkodowanych jest duża (katastrofy)-  nie można bezpiecznie dotrzeć do poszkodowanych-  istnieje duże zagrożenie wybuchem lub pożarem, np. z powodu wycieku benzyny,-  wypadkowi uległ pojazd przewożący materiały niebezpieczne i doszło do uszkodzenia pojemników z tymi substancjami. Musimy przy tym znać podstawowe numery alarmowe:     999 - Pogotowie Ratunkowe,998 – Straż Pożarna,997 – Policja,112 – Ratownictwo.           

Ad.4 Istnieje szereg zasad ogólnych przy udzielaniu pierwszej pomocy: -  rozmawiaj z poszkodowanym,   -  słuchaj poszkodowanego, -  pozostań przy poszkodowanym, -  nigdy nie przenoś poszkodowanego bez ważnej potrzeby, -  nie sprawiaj dodatkowego bólu, - zaproponuj „oszczędzanie” sił, gdy podejrzewasz wstrząśnienie mózgu lub inne poważne    
urazy-  zapewnij komfort termiczny,- nie dawaj nic do picia ani jedzenia.             

 

Szczegółowe zasady postępowania dotyczą konkretnych zdarzeń i wymagają postępowania adekwatnego do sytuacji.  Dla przykładu:  - w przypadku oparzenia skóry stosujemy schładzanie czystą wodą, - w krwotokach zewnętrznych zakładamy opatrunek uciskowy na ranę oraz unosimy i/lub unieruchamiamy kończynę; w krwotokach zlokalizowanych na szyi, w pachwinie, czy pod pachą można zastosować miejscowy opatrunek przyciśnięty ręką,-  przy złamaniach kończyn stosujemy unieruchomienie dwóch sąsiednich stawów itd. 

Stosując pierwszą pomoc u osoby  nieprzytomnej  musimy pamiętać  o utrzymaniu podstawowych funkcji życiowych i tu bardzo pomocnym jest schemat postępowania określony polskim skrótem mnemotechnicznym  DOK  (Drożność – Oddychanie – Krążenie) D = drożność dróg oddechowych  uzyskujemy przez rozpięcie kołnierzyka, ciasnego ubrania, usunięcie ciał obcych z jamy ustnej i ewentualnie  odchylenie głowy i wysunięcie żuchwy zapobiegające zapadaniu się języka. Uwaga! Przy podejrzeniu urazu kręgosłupa szyjnego nie wolno odchylać głowy!O = oddychanie samoistne lub wykonywane przez nas metodą usta – usta, usta – usta/nos.  Przy wykonywaniu sztucznego oddychania ratownik powinien posługiwać się

Aparatem do sztucznego oddychania, z zastawką jednokierunkową, bo tylko takie urządzenie zapewnia bezpieczeństwo!K = krążenie samoistne, lub zabezpieczone przez zewnętrzne uciskanie mostka.Wykonując sztuczne oddychanie i zewnętrzne uciskanie mostka u osoby dorosłej stosujemy 2 wdechy i 30 uciśnięć mostka.  Skrót  DOK odpowiada angielskiemu skrótowi ABC ( Airway – Breathing – Circulation) i jako taki jest stosowany na całym świecie w postępowaniu resuscytacyjnym.            

Aby zapewnić bezpieczeństwo podczas udzielania pierwszej pomocy  powinniśmy pamiętać również o właściwym wyposażeniu apteczki, w której powinny się znaleźć:- rękawiczki jednorazowe lateksowe lub winylowe,- aparat do sztucznego oddychania,- materiały opatrunkowe ( kompresy gazowe, opaski, bandaże, chusta trójkątna, plastry do małych skaleczeń),- nożyczki z tępym zakończeniem.- opatrunek hydrożelowy, koc termiczny i inne (w zależności od potrzeby)- prosta instrukcja udzielania pierwszej pomocy (np. obrazkowa)             

 

W Polsce nie ma na chwilę obecną norm wyposażenia apteczki samochodowej, czy zakładowej; ogólne przepisy BHP  mówią jedynie o tym, że o ilości i zawartości apteczki w zakładzie pracy  decyduje kierownik zakładu, po konsultacji z lekarzem sprawującym opiekę profilaktyczną.  Uwzględnia się przy tym specyfikę zakładu i najczęstsze wypadki. Należy podkreślić, że w skład apteczki (nawet tam, gdzie są normy np. DIN 13164) nie wchodzą obecnie żadne leki ani środki „odkażające”, gdyż ich stosowanie było zwykle niewłaściwe i powodowało komplikacje.
Warto od czasu do czasu powtórzyć podstawowe wiadomości z zakresu pierwszej pomocy, abyśmy w razie wypadku nie poddali się stresowi (zwłaszcza gdy chodzi o naszych najbliższych) i potrafili wykonać kilka prostych czynności, które ratują zdrowie i życie.  Wzywając Pogotowie Ratunkowe prośmy o poradę  byśmy mogli do czasu przyjazdu Pogotowia właściwie zabezpieczyć   poszkodowanego.
 

 

Ukąszenia przez żmiję - pierwsza pomoc

 

 

JAK WYGLĄDA UKĄSZENIE PRZEZ ŻMIJĘ?
? Jest to charakterystyczny kształt: 2 czerwone punkty oddalone od siebie o 5-10 mm
? Dochodzi do opuchlizny, wystąpienia silnego bólu i obrzęku węzłów chłonnych
? Nudności
? Bóle głowy
? Wymioty
? Obrzęk warg i języka
? Wymioty
? Omdlenie
? W skrajnych przypadkach zapaść i śmierć
? Ukąszenie przez żmiję nie zawsze oznacza, że została wstrzyknięta toksyna. Mogło zdarzyć się tak, że przed ukąszeniem człowieka żmija była na polowaniu i w jego trakcie zużyła całość
jadu


PIERWSZA POMOC
? OBMYCIE MIEJSCA UKĄSZENIA: wodą lub nadmanganianem potasu
? UNIERUCHOMIENIE CHOREGO: najlepiej położyć go na plechach i ograniczyć jego ruchy do minimum- ruch mięśni przyspiesza rozprzestrzenianie się jadu
? ZAŁOŻENIE OPASKI UCISKOWEJ: zawsze powyżej miejsca ukąszenia: Dwa końce opaski przekładamy przez pętlę i zaciskamy tak, by kończyna przybrała barwę sino-czerwoną. Pod skórą powinny uwidocznić się żyły. Tętno jednak musi zostać wyczuwalne. Sprawdzamy je na grzbiecie stopy (miedzy I i II kością śródstopia) albo nadgarstku.
? WEZWANIE POGOTOWIA
? OKRYCIE UKĄSZONEGO KOCEM
? OBSERWACJA CHOREGO


CZEGO NIE ROBIĆ?
? Nie wysysać jadu
? Nie rozcinać rany
? Nie podajemy żadnych płynów

 

    << Wstecz